به نام آن‌که مهر را آفرید و در دستان مهربان بندگانش، مرهمی برای رنج‌های انسان نهاد.

میلاد فرخنده بانوی صبر و بصیرت، حضرت زینب کبری (سلام‌الله‌علیها)، و روز پرستار، بهانه‌ای است برای ستایش آنان که قلبشان به وسعت رنج‌های انسان می‌تپد و دستانشان، پیام‌آور آرامش، امید و زندگی است.

پرستاری، فراتر از یک حرفه، روایت عاشقانه انسان‌هایی است که خستگی را در برابر رنج دیگران از یاد می‌برند؛ آنان که در سکوت شب‌های بیمارستان، در کنار بستر بیماران و در لحظه‌های بیم و امید، با دستانی سرشار از مهربانی و دل‌هایی آکنده از مسئولیت، معنای حقیقی انسانیت را به تصویر می‌کشند. بی‌تردید، ارزش این رسالت سترگ، در شمار واژه‌ها نمی‌گنجد و عظمت آن را باید در لبخند دوباره بیماران، آرامش خانواده‌ها و امیدی جست‌وجو کرد که به زندگی بازمی‌گردد.

اینجانب، به نمایندگی از خانواده بزرگ دانشکده پرستاری، فرارسیدن میلاد باسعادت حضرت زینب کبری (س) و روز پرستار را به تمامی پرستاران فرهیخته، استادان ارجمند، دانشجویان پرتلاش و همه خدمتگزاران صدیق عرصه سلامت تبریک و تهنیت عرض می‌نمایم و در برابر همت بلند، تعهد حرفه‌ای و روح بلند انسانی این عزیزان، سر تعظیم فرود می‌آورم.

امید دارم در پرتو انوار معنوی این بانوی بزرگوار، چراغ دانایی، اخلاق، مهرورزی و تعهد در مسیر آموزش و خدمت پرستاری همواره فروزان بماند و دانشکده پرستاری ما، با پرورش نسلی توانمند، اخلاق‌مدار و انسان‌دوست، گام‌هایی استوار در مسیر اعتلای سلامت جامعه بردارد.

از درگاه خداوند متعال، برای یکایک شما سپیدپوشان شریف، تندرستی، آرامش، عزت و توفیق روزافزون مسئلت دارم و امیدوارم مهر و محبتی که بی‌دریغ نثار دیگران می‌کنید، در زیباترین لحظات زندگی به قلب‌های خودتان بازگردد.